تبليغاتX
گور بهار
کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ
من به ابلیس داده بودم دست

              به شیطان بسته بودم عشق

                                    بسته بودم مهر 

                                            بسته بودم دل    

                                                   بسته بودم چشم

من چه آسان

                  باختم معرفت  را   

                                        پوچ پوچ

من گداختم  

               انگ خیانت را              

                                 به پیشانی

                                              به هیچ

 از درونم چشمه ای

                            خشکیده شد

 در وجود ساده ام      

                         زهر غم       

                                    جوشیده شد

                                                               گل مرداب     

+ نوشته شده در  هشتم مهر 1387ساعت 14:17  توسط مفتخرزاده (گل مرداب) | 
پاکیزه ترین اشتیاقم رو به  پوچی نهاد

شکوه خلقت 

               به آنی  

                       در نظر 

                             کاهی  گندیده

و رسالت انسانی انسانها  

                             شعاری  مزورانه پر فریب

و معشوقه های پر التهاب

                   روسپیانی از جنس الماسی سنگ

                             که به نسیمی دل انگیز از هر سو

                                                     محبت را مزایده میکنند

جوانه نفرت  روحم

            اینک سرویست افراشته

                                 هر چند بی سیب

                                                اما پر غروریست رنجمند

                                                                         گل مرداب(مفتخرزاده)

+ نوشته شده در  هفتم مهر 1387ساعت 12:36  توسط مفتخرزاده (گل مرداب) | 
وسعتی تب دار

                     در بطن دور افتاده خاک

و آبی از پا افتاده

                از پس طراوت بارشی شو ر انگیز

در سمت نارستنگاهی  بکر ودنج

                 در تبعید گاهی پر سکوت و تعفن زا

                                و پریشانگاهی وحشت افرین و بد اندیش

و تنها تکاپوی نطفه ای بی تاب در اندیشه وجود

                                                 که پیله ای سخت را شکافت

            تادر عمق مردابی مرده

                                    گل مرداب  شکوفا شود 

                                                                                                                       مفتخرزاده

+ نوشته شده در  ششم مهر 1387ساعت 21:10  توسط مفتخرزاده (گل مرداب) | 
گورستان سینه ام 

                     قفس قلبی بی رمقست

و ذهنم  اکنده از الفاظی خوشرنگ وپوسیده 

 چشمانم سنگینی بار

               انسانهای روزمره را  

                          سخت به دوش میکشد

وپاهایی   

          که تکراری ترین گذزگاههای بی لطف را

                                              بارها وبارها مکرر کرده است

  زهر حضور انسانهای که خاطرم را فسرده می کند

                                   هم نوع های از جنس ناجنسی

                                                 وگرگانی رو سیاهتر از گرگ

                                                                         مفتخرزاده(گل مرداب)

+ نوشته شده در  ششم مهر 1387ساعت 15:37  توسط مفتخرزاده (گل مرداب) | 
میوه خیانت نوشت باد

              ای فرزند حماقت احساس

و من باغبانی کور دل

    که بادستانش نهال سیب یک ساله ای را

                                         با گندابی متعفن

                                                 خوب سیراب کردم

و اکنون نهالی بی ثمر ومن

              وحسرت چشمه ای زلال

                           وخیال میوه ای بر لب

                                      و طوفان سرزنشهای وجدان

                                                                       سید عبدالله مفتخرزاده

+ نوشته شده در  هشتم مرداد 1387ساعت 12:48  توسط مفتخرزاده (گل مرداب) | 
تنها سالی که فکرمی کردم      

 تنهایی تنهایم گذاشته بود

 ناگهان باز تنهایی          تنهاییم را پر کرد

تنها تنهایی منست که تنهایم نمی گذارد

 وتنها چیزی که میتوانم بگویم

                             تنها همینست

+ نوشته شده در  بیست و سوم فروردین 1387ساعت 0:50  توسط مفتخرزاده (گل مرداب) | 
نیایش جگرسرخ شقایقی

           در شوره زاری 

                 یکدست شور  و سفید   

 و شوربختی

          ابدیده  از تهاجم خورشید

                                       خساست ابر

   از دشت پر تیغ

             شقایقی مانده

                           که تا  روزی دیگر

                                        ابستن تخم شقایقی دیگریست

                                                                  گل مرداب (مفتخرزاده)

+ نوشته شده در  بیستم فروردین 1387ساعت 15:25  توسط مفتخرزاده (گل مرداب) | 
سلام به تمامی دوستان که به ما سر می زنند این شعری که تو این پست می گذارم رفیقم سید محمد درباره خودم نوشته منم اونو میذارم تو وبلاگم ولی بی مرام بد منو توصیف کرده

 

من دوستی دارم

 دوستی که روزهای تنهای او روزهای تنهای من است

من دوستی دارم

گرفتار میان شک و تردید

بودن یا نبودن

مساله این است

من دوستی دارم

که سیگار میکشد با خمیازه های کشدار تنهایی

من دوستی دارم

افسرده تر از پیرزنی شوهر مرده

وشادتر از یک دلقک سیرک

من دوستی دارم سر گردان وتنها

من دوستی دارم هنرمند

و مفتخر به افتخارهای تازه

 

                                                                                           سید محمد رضا حسینی

                                                                                      

+ نوشته شده در  هشتم اردیبهشت 1386ساعت 11:29  توسط مفتخرزاده (گل مرداب) | 
 

 

روزگار  دلقک شده

       سیاوشون  استخوان می پوساند 

                                  اما     ولنتاین   با شکوست

   نقش رستم

                      تنها   

                         در قهوه خانه    تل کشان خمار  

                                     به دلقکی شاخدار شبیه است

                                                      که در انبوهی از دود قلیان نعره می زند

              اما پوستر روغنی   ارنولد

                                    الگوییست  برای بدنساز های کراتینی

                                                            

                                                                                                   سید عبدالله مفتخرزاده

+ نوشته شده در  پنجم اسفند 1385ساعت 21:33  توسط مفتخرزاده (گل مرداب) | 
 

ای تنها چاره

             اغوشت را برای اولین و اخرین بار 

                                                         بگشا

 

در تبعید گاه

           برای نفس کشیدن

                           کشمکشیست ناجوانمردانه

                                            

 و   ز الو ها از کردار انسانها

                                             سر افراز شده اند   

 

وتیرگی ها

           از رنگین کمان  طنازترند

 

امید

         تنها  در اشعار بی فروغ ما

                               خر خر کنان نفس می کشد 

 

ستاره از شرم 

                  تنها کور سوی  شمع وار یافته

                                               

                                                                         سید عبدالله مفتخرزاده

                                         

+ نوشته شده در  پنجم اسفند 1385ساعت 20:51  توسط مفتخرزاده (گل مرداب) | 
 

باز هم تکراری مکرر

                 و    قهقه سرد مترسکها

                                            گوشهایم را ازرده میکند

 

 گرگها در کمینند

                  و در زیر نقاب عروسکها 

                                           چهره گلگون میکنند  

 

 و زمستان

                  نطفه نفرت را در دلم

                                                     ابیاری می کند

 

                                                                               سید عبداله مفتخرزاده  

+ نوشته شده در  پنجم اسفند 1385ساعت 14:8  توسط مفتخرزاده (گل مرداب) | 

تصیری از افرودیت

 

درمیتولوژی( اسطوره) یونان قدیم الهه افرودیت، خدای عشق و زیبائی است.

در اساطیر یونان وروم، الهه بصورت بال دار دیده شده است.

در آثار طلا تپه الهه افرودت دارای بال بوده و خال پیشانی سبک هندی دارد که مجموعه آرت و هنریونان و باختری را نمایان می سازد.

در افسانه های یونانی آمده است که گل سرخ از چند قطره خون افرودیت ، الهه ی زیبائی و عشق که در اثر خار و خس ها ( کیهه کوتی Ronce) جنایتکار مجروح گشته بود ، برنگ قرمز در آمده است.

داستان پیدایش افرودیت در اسطوره های یونانی جالب است.

زنخدا گایا که اولین کالبد منجسم در کیهان ظاهر میشود
با فرزند خود اورانوس ازدواج میکند پس از متولد کردن دوازده فرزند از رفتار شوهر خود نا امید میشود .

زنخدا گایا تصمیم میگیرد از شوهرش اورانوس انتقام بگیرد.

 به یکی از دوازده فرزندش که کرونوس نام دارد پیشنهاد کشتن پدرش اورانوس را میدهد.
زمانی که اورانوس ظاهر میشود کرونوس با اره ایکه در دست داشت به اورانوس حمله میکند و بطور اتفاقی اره با آلت اورانوس اصابت میکند، از بدنش جدا شده در دریا محو میشود.

آلت خدا همیشه زنده میماند.

 پس از گذشت سالها از آلت اورانوس کفی بوجود می آید که از   ان کف زنخدائی متولد میشود.

در جزایر قبرس ناگهان این زنخدا که الگوی زیبائی در جهان بوده ظاهر میشود..

زنخدا افرودیت به یونانی به معنای از کف متولد شده است.

بعدا این زنخدا با اروس خدای عشق که نرینه است هم آهنگ میشود ،آنها با هم نماد عشق زمینی و بهشتی در فرهنگ اسطوره ای یونان باستانند.

این زنخدا در یونان به افرودیت و مترادف با آناهیتا زنخدای ایران باستان معروف است. ایرانیان باستان هم با نام افرودیت اُنس دارند.

همین زنخدا بود که در کالبد مریم حلول کرد و سه خردمند ایرانی با آگاهی از آن اولین کسانی بودند که به دیدار مریم رفتند وحضرت عیسی را عبادت کردند.

زنخدا افرودیت زمانی که فرهنگ ایران مورد بی مهری قرار گرفت به عفریته تغییر نام داد

+ نوشته شده در  هفدهم دی 1385ساعت 23:3  توسط مفتخرزاده (گل مرداب) | 
 

بال مهر می گشاید  

                                    فرشته   

 

 و  آسمان را به رقصی نو

                                          جلوه می دهد 

 

و طپش های قلبش

                  به آهنگی دلربا

                                   گوش سنگ را   

                                                به محبتی  بی دریغ  

                                                                        می فریبد

 

و با جسارتی بی غرور

                              

 و  قلبی  آکنده  از احساسی  بی منت

                                           مهر را  

                                                 به سنگ ارمغان می دهد

                              

                                                               سید عبدالله مفتخرزاده

+ نوشته شده در  هشتم دی 1385ساعت 13:57  توسط مفتخرزاده (گل مرداب) | 
در این پست نقاشیهای سبک کوبیسم که به اون علاقه مندم رو خدمتتون ارائه می کنم امیدوارم خوشتون بیاد

 

بقیه در ادامه مطالب


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  بیست و نهم آذر 1385ساعت 11:17  توسط مفتخرزاده (گل مرداب) |